همه چیز در مورد پیلینگ شیمیایی

پیلینگ شیمیایی پوست از دوران روم باستان و قرون وسطی وجود داشته است. کلئوپاترا از آنها با حمام کردن در شیر ترش (اسید لاکتیک) و شراب (اسید تارتاریک) استفاده کرد تا پوستی ملایم به خود بدهد. این تا قرون وسطی پیشرفت کرد. شیر ترش و شراب حاوی آلفا هیدروکسیل اسید هستند که امروزه در برخی از پیلینگ‌های شیمیایی ملایم استفاده می‌شود.

پیلینگ پوست برای زیبایی هزاران سال است که مورد استفاده قرار گرفته است. در دوران ماقبل تاریخ، زنان از سنگ‌ها و صدف‌ها برای ساییدن سطح پوست خود استفاده می‌کردند. در بابل و هند، زنان از سنگ‌پا برای لایه برداری لایه‌های بالایی پوست استفاده می‌کردند.در قرون وسطی اولین پیلینگ شیمیایی انجام شد. زنان پارچه‌ها را به آهک، خردل یا گوگرد خیس می‌کنند تا ظاهر پوست را جوان کنند.

طبق گزارش‌ها، کولی‌ها اولین گروهی بودند که از فنل برای لایه‌برداری عمیق شیمیایی استفاده کردند و دستورالعمل‌های پنهانی لایه‌برداری شیمیایی را بین روستاها و نسل‌ها منتقل کرده‌اند. همچنین مصری‌ها به دلیل شیفتگی خود به رژیم‌های زیبایی معروف هستند.  پاپیروس‌های اولیه، استفاده از اسیدها و مومیایی‌ها را برای پیلینگ شیمیایی مستند می‌کنند.

امروزه پیلینگ شیمیایی بخشی ضروری از بیشتر اعمال زیبایی شناختی است و مواد شیمیایی مورد استفاده اغلب از مواد طبیعی ذکر شده در بالا مشتق می‌شوند. به عنوان مثال، شیر حاوی اسید لاکتیک، انگور ترش حاوی اسید تارتاریک و آب لیمو حاوی اسید سیتریک است. همه اینها آلفا هیدروکسی اسیدها هستند که در پیلینگ‌های شیمیایی سبک استفاده می‌شوند. تری کلرواستیک اسید (TCA) برای پیلینگ عمیق ​​در بیماران استفاده می‌شود. پیلینگ‌های بسیار عمیق که از فنل استفاده می‌کنند، نیاز به بیهوشی عمومی برای نظارت بر قلب دارند و باعث ایجاد لایه‌برداری قابل توجهی در پوست می‌شوند.

پیلینگ یک روش زیبایی است که با حذف لایه‌های بالایی پوست، باعث تجدید سلول‌های پوستی و افزایش رطوبت و انعطاف پذیری پوست می‌شود. در ادامه به بررسی انواع پیلینگ و نحوه انجام آن‌ها می‌پردازیم.

پیلینگ شیمیایی

در این روش، یک ترکیب اسیدی بر روی پوست صورت زده می‌شود و بعد از چند دقیقه، با یک حوله تمیز شسته می‌شود. این ترکیب باعث سوختن و پیلینگ پوست می‌شود و پوست زیرین را آشکار می‌کند. پوست جدید صاف‌تر، روشن‌تر و تمیزتر است. این روش برای درمان لک‌ها، جوش‌ها، چین و چروک‌ها و علائم پیری مناسب است.

پیلینگ مکانیکی

در این روش، یک دستگاه سنگ‌زنی، برس یا خمیر مرغوب بر روی پوست صورت حرکت داده می‌شود و باعث خارج شدن لایه‌های مرده و چرب پوست می‌شود. این روش باعث تقویت گردش خون و افزایش کلاژن در پوست می‌شود. پوست جدید نرم‌تر، شفاف‌تر و سالم‌تر است. این روش برای درمان چربی زائد، جوش‌ها، منافذ باز و لک‌های سطحی مناسب است.

پیلینگ لیزری

در این روش، یک نور لیزر بر روی پوست صورت تابانده می‌شود و باعث حذف لایه‌های عمقی پوست می‌شود. این روش باعث تحریک فعالیت سلول‌های پوست و تولید کلاژن جدید می‌شود. پوست جدید صاف‌تر، جوان‌تر و زیباتر است. این روش برای درمان چین و چروک‌ها، لک‌ها، علائم آفتاب سوختگی و جای زخم مناسب است.

پیلینگ الکتریکی

در این روش، چند الکترود کوچک بر روی پوست صورت قرار داده می‌شود و جریان الکتریک کم شدت به آن‌ها اعمال می‌شود. این جریان باعث افزایش دما و فشار در داخل سلول‌های پوست می‌شود و باعث خارج شدن آن‌ها می‌شود. پوست جدید شاداب‌تر، لطافت بخشیده شده و جذاب‌تر است. این روش برای درمان خشکی پوست، کمبود رطوبت، کاهش الاستسیته و علائم پیری مناسب است.

در این مقاله درباره پیلینگ شیمیایی صحبت می‌کنیم. در ادامه با ما همراه باشید.

پاسخ به این سؤال به نوع و وضعیت پوست شما بستگی دارد. برخی از عواملی که باید در نظر داشته باشید عبارت‌اند از:

 حساسیت پوست

اگر پوست شما حساس است، ممکن است به ترکیبات اسیدی واکنش نشان دهد و باعث سوختگی، التهاب، خارش و قرمزی شود. در این صورت، بهتر است از پیلینگ شیمیایی خودداری کنید یا از ترکیبات ملایم‌تر استفاده کنید.

 رنگ پوست

اگر پوست شما تیره است، ممکن است پس از پیلینگ شیمیایی با تغییر رنگ پوست مواجه شوید. این تغییر رنگ ممکن است موقت یا دائم باشد و باعث زشت شدن ظاهر شما شود. در این صورت، بهتر است از پیلینگ شیمیایی خودداری کنید یا از ترکیبات کم تأثیر استفاده کنید.

 داروهای مصرفی

برخی از داروهای مصرفی ممکن است باعث افزایش حساسیت پوست شما به ترکیبات اسیدی شوند و باعث عوارض جانبی شدیدتر شوند. برای مثال، داروهای ضد جوش، ضد التهاب، ضد قارچ، ضد رژه و ضد تخمیر. در این صورت، بهتر است قبل از پیلینگ شیمیایی با پزشک خود مشورت کنید و داروهای خود را قطع یا تغییر دهید.

 بارداری یا شیردهی

برخی از ترکیبات اسیدی ممکن است به جنین یا شیر مادر منتقل شوند و باعث آسیب به سلامت آن‌ها شوند. در این صورت، بهتر است در دوران بارداری یا شیردهی از پیلینگ شیمیایی اجتناب کنید.

پیلینگ شیمیایی یک روش ترمیم کننده پوست است. بسته به مسائلی که در این روش به آن می‌پردازید، پیلینگ شیمیایی را در یکی از سه عمق انتخاب می‌کنید:

• پیلینگ شیمیایی سطحی. پیلینگ شیمیایی سبک (سطحی) لایه بیرونی پوست (اپیدرم) را از بین می‌برد.  پیلینگ شیمیایی سطحی برای درمان چین و چروک‌های ریز، آکنه، رنگ ناهموار پوست و خشکی استفاده می‌شود. ممکن است هر دو تا پنج هفته یک بار لایه برداری سطحی داشته باشید.
• پیلینگ شیمیایی عمیق. پیلینگ شیمیایی عمیق، سلول‌های پوست (اپیدرم) و بخش‌هایی از قسمت بالایی لایه میانی (درم) را حذف می‌کند. پیلینگ شیمیایی عمیق برای درمان چین و چروک، اسکار آکنه و رنگ ناهموار پوست استفاده می‌شود. ممکن است لازم باشد این روش را تکرار کنید تا به نتیجه دلخواه برسید یا حفظ کنید.
• پیلینگ شیمیایی بسیار عمیق. پیلینگ شیمیایی عمیق سلول‌های عمیق‌تر پوست را از بین می‌برد. پزشک شما ممکن است آن را برای چین و چروک‌های عمیق‌تر، اسکارها یا رشدهای پیش سرطانی توصیه کند. در این روش،برای به دست آوردن اثر کامل، نیازی به تکرار مراحل نخواهید داشت.

به طور کلی پیلینگ شیمیایی نمی‌تواند جای زخم‌ها یا چین و چروک‌های عمیق را از بین ببرد یا پوست افتاده را سفت کند.

پیلینگ شیمیایی می‌تواند بسیاری از مشکلات پوستی را بهبود بخشد. بیایید به برخی از رایج‌ترین مواردی که لایه برداری شیمیایی ممکن است به درمان آنها کمک کند بپردازیم:

آکنه

آکنه یک بیماری شایع پوستی التهابی است. اغلب با محصولات موضعی یا داروهای خوراکی درمان می‌شود، اما پیلینگ شیمیایی نیز ممکن است کمک کند.

این روش می‌تواند موارد زیر شود:

شکستن کومدون‌ها (فولیکول‌های مو مسدود شده)

از بین بردن باکتری‌ها

کاهش التهاب

افزایش جذب درمان‌های موضعی

برای بهبود آکنه معمولاً از لایه برداری شیمیایی سطحی و عمیق استفاده می‌شود.

جای جوش

با بهبود آکنه، پوست، فیبرهای کلاژن جدیدی را برای ترمیم ضایعات ایجاد شده توسط پوست ملتهب ایجاد می‌کند.

پیلینگ شیمیایی می‌تواند با لایه برداری لایه بالایی پوست که کلاژن اضافی را از بین می‌برد، کمک کند. لایه برداری شیمیایی عمیق معمولاً برای اسکار آکنه توصیه می‌شود .

آکنه روزاسه (آکنه دوران بزرگسالی)

روزاسه یک بیماری التهابی پوستی است که باعث قرمزی، تورم و برجستگی‌های قرمز می‌شود. اگر همچنین باعث جوش‌های آکنه مانند شود، به آن آکنه روزاسه می‌گویند.

گاهی اوقات، پیلینگ شیمیایی می‌تواند به تسکین این علائم کمک کند. معمولاً برای روزاسه خفیف یا متوسط توصیه می‌شود.

پیری پوست

پیلینگ شیمیایی ممکن است علائم پیری را کاهش دهد، از جمله:

• چین و چروک
• خطوط ظریف
• رنگ پوست ناهموار
• خشکی

هنگامی که پوست پس از پیلینگ شیمیایی دوباره رشد می‌کند، باعث تولید کلاژن و الاستین می‌شود. این می‌تواند به انعطاف پذیری و استحکام پوست شما کمک کند و ظاهر چین و چروک را کاهش دهد.

پوست جدیدی که دوباره رشد می‌کند نیز صاف‌تر است که به کاهش زبری و خشکی کمک می‌کند.

با این حال، پیلینگ شیمیایی برای از بین بردن چین و چروک‌های عمیق توصیه نمی‌شود. همچنین پوست افتاده را سفت نمی‌کند.

هایپرپیگمانتاسیون (تیرگی پوست)

علاوه بر اسکار آکنه و لکه‌های پیری، پیلینگ شیمیایی می‌تواند سایر اشکال هایپرپیگمانتاسیون را بهبود بخشد، مانند:

• رنگ پوست
• ملاسما
• کک و مک
• اسکارهای جراحی
• زخم‌های ناشی از آسیب
• تغییر رنگ در اثر آسیب نور خورشید

اگر پوستی کدر دارید، ممکن است پیلینگ شیمیایی برای شما مفید باشد.این درمان به پوست جدید اجازه می‌دهد تا دوباره ظاهر شود که ممکن است به چهره شما کمک کند روشن‌تر و سالم‌تر به نظر برسد.

رشد پیش سرطانی

کراتوزهای اکتینیک لکه‌های پوستی خشن هستند که در اثر سال‌ها قرار گرفتن در معرض نور خورشید ایجاد می‌شوند. آنها به عنوان غده‌های پیش سرطانی شناخته می‌شوند، زیرا به طور بالقوه می‌توانند به سرطان پوست تبدیل شوند. پیلینگ عمیق شیمیایی می‌تواند این ضایعات را از بین ببرد و خطر ابتلا به سرطان پوست را کاهش دهد.

پیلینگ شیمیایی می‌تواند عوارض جانبی مختلفی ایجاد کند، از جمله:

• قرمزی، دلمه و تورم: بعد از یک پیلینگ شیمیایی متوسط یا عمیق، قرمزی ممکن است چند ماه طول بکشد.
• جای زخم: به ندرت، پیلینگ شیمیایی می‌تواند به طور معمول در قسمت پایین صورت، باعث ایجاد اسکار (جای زخم) شود. از آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهای استروئیدی می‌توان برای نرم کردن ظاهر این اسکارها استفاده کرد.
• تغییرات در رنگ پوست: پیلینگ شیمیایی می‌تواند باعث شود که پوست درمان شده تیره‌تر از حد طبیعی (هیپرپیگمانتاسیون) یا روشن‌تر از حد طبیعی (هیپوپیگمانتاسیون) شود. بعد از پیلینگ عمیق روشن‌تر شدن پوست و بعد از پیلینگ سطحی تیره‌تر شدن پوست شایع است . این مشکلات بیشتر در افرادی با پوست قهوه‌ای یا سیاه دیده می‌شود و گاهی اوقات می‌تواند دائمی باشد.
• عفونت: پیلینگ پوست می‌تواند منجر به عفونت باکتریایی، قارچی یا ویروسی شود، مانند ویروسی که موجب تبخال می‌شود.
• آسیب به قلب، کلیه یا کبد: در پیلینگ شیمیایی عمیق از اسید کربولیک (فنل) استفاده می‌شود. کربولیک می‌تواند به ماهیچه قلب آسیب برساند و باعث ضربان نامنظم قلب شود. فنل همچنین می‌تواند به کلیه‌ها و کبد آسیب برساند. برای محدود کردن عوارض فنل،  پیلینگ شیمیایی عمیق هر بار در فواصل 10 تا 20 دقیقه انجام می‌شود.

یک دکتر متخصص یا جراح پوست انتخاب کنید که در کار خود ماهر بوده و تجربهٔ کافی داشته باشد. نتایج می‌تواند متغیر باشد و به تخصص فردی که پیلینگ را انجام می‌دهد بستگی دارد. انجام نادرست پیلینگ شیمیایی می‌تواند منجر به عوارضی از جمله عفونت و اسکارهای دائمی شود.

قبل از انجام لایه برداری شیمیایی، پزشک احتمالاً موارد زیر را انجام خواهد داد:

• سابقه پزشکی خود را مرور کنید. برای پاسخ به سؤالات در مورد شرایط پزشکی فعلی و گذشته و داروهایی که اخیراً مصرف می‌کنید یا مصرف کرده‌اید، و همچنین هر عمل زیبایی که انجام داده‌اید، آماده باشید.
• یک معاینه فیزیکی انجام دهید. پزشک شما پوست شما و ناحیه‌ای را که قرار است تحت درمان قرار گیرد بررسی می‌کند تا مشخص کند که کدام نوع پیلینگ برای شما مناسب‌تر است؛ به عنوان مثال، رنگ و ضخامت پوست شما ممکن است بر نتایج شما تأثیر بگذارد.
• در مورد انتظارات خود بحث کنید. با پزشک خود در مورد انگیزه‌ها، انتظارات و خطرات احتمالی خود صحبت کنید. مطمئن شوید که متوجه شده‌اید به چند درمان ممکن است نیاز داشته باشید، چه مدت طول می‌کشد تا بهبود یابد و چه نتایجی ممکن است داشته باشید.

قبل از پیلینگ، ممکن است نیاز داشته باشید:

• داروی ضد ویروسی مصرف کنید. پزشک ممکن است قبل و بعد از درمان یک داروی ضد ویروسی برای کمک به جلوگیری از عفونت ویروسی تجویز کند.
• از کرم رتینوئید استفاده کنید. پزشک ممکن است استفاده از کرم رتینوئیدی مانند ترتینوئین را برای چند هفته قبل از درمان توصیه کند تا به بهبودی کمک کند.
• از یک عامل سفید کننده استفاده کنید. پزشک ممکن است استفاده از یک ماده سفید کننده (هیدروکینون)، کرم رتینوئید یا هر دو را قبل یا بعد از عمل، برای کاهش خطر عوارض جانبی توصیه کند.
• از قرار گرفتن محافظت نشده در معرض آفتاب خودداری کنید. قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور خورشید قبل از عمل می‌تواند باعث ایجاد رنگدانه های نامنظم دائمی در مناطق تحت درمان شود. در مورد محافظت از آفتاب و قرار گرفتن در معرض آفتاب قابل قبول با پزشک خود صحبت کنید.
• از برخی درمان‌های زیبایی و انواع خاصی از حذف موهای زائد خودداری کنید. حدود یک هفته قبل از پیلینگ، استفاده از روش‌های رفع موهای زائد مانند الکترولیز یا پودر موبر را متوقف کنید. همچنین از درمان‌های رنگ‌کردن مو، درمان‌های موج دائمی یا صاف‌کننده مو، ماسک‌های صورت یا اسکراب‌های صورت در هفته قبل از پیلینگ خودداری کنید. از 24 ساعت قبل از پیلینگ، قسمت‌هایی که درمان می‌شوند را اصلاح نکنید.

نتایج پیلینگ شیمیایی می‌تواند از یک ماه تا آخر عمر دوام داشته باشد. ماندگاری نتایج یک لایه برداری شیمیایی به عوامل مختلفی بستگی دارد، اما مهم‌ترین عامل، قدرت لایه برداری است.

پیلینگ سطحی نتایجی را ایجاد می‌کند که معمولاً بین یک تا دو ماه بیشتر دوام ندارد. نتایج یک پیلینگ عمیق بین دو تا شش ماه باقی می‌ماند و نتایج یک پیلینگ بسیار عمیق برای همیشه ماندگار است.البته باز هم باید با پزشک خود در این مورد مشورت کنید؛ چون بعضی افراد اصلاً مناسب لایه برداری بسیار عمیق یا حتی عمیق نیستند.

فرآیند لایه برداری معمولاً در عرض دو تا سه روز پس از پیلینگ شروع می‌شود. در آن نقطه، می‌تواند بین دو تا پنج روز ادامه یابد؛ بنابراین، می‌توانید انتظار داشته باشید که نتایج درمان خود را بین چهار تا هشت روز پس از دریافت پیلینگ شیمیایی خود مشاهده کنید.

با این حال، مایلیم تکرار کنیم که نتایج فردی بر اساس تعدادی از عوامل، از جمله اینکه چقدر دستورالعمل‌های پس از درمان را رعایت می‌کنید، متفاوت است.

هنگامی که پوست خود را مرطوب می‌کنید، بسیار مهم است که از هرگونه مرطوب کننده‌ای که می‌تواند پوست شما را تحریک کند اجتناب کنید. حتی اگر حساسیت خفیفی به یکی از اجزای یک مرطوب کننده داشته باشید، ممکن است در صورت استفاده از مرطوب کننده خشن یا تحریک کننده در روزهای منتهی به لایه برداری و در طول فرآیند لایه برداری پوست، احساس ناراحتی کنید. از مرطوب کننده‌های معطر خودداری کنید و چیزی ملایم و ضد حساسیت مانند آکوافور یا وازلین را انتخاب کنید.

مطمئن شوید که از هیچ صابون صورت با مواد شیمیایی غیر ضروری، که رایحه دارند، استفاده نمی‌کنید. در عوض، صابون صورت ساده و بدون عطر را انتخاب کنید. اگر مطمئن نیستید که به یک ماده شیمیایی حساسیت دارید یا خیر، از متخصص پوست خود بخواهید که شما را راهنمایی کند. ممکن است نیاز به انجام آزمایش آلرژی داشته باشید.

در پایان

در این مقاله سعی شد به هر سوالی در زمینه پیلینگ شیمیایی پوست پاسخ داده شود.برای انجام پیلینگ حتما به مراکز معتبر مراجعه کنید؛در غیر اینصورت ممکن است پیلینگ شیمیایی آسیب های غیر قابل بازگشت داشته باشد. در ادامه میتوانید لیست پزشک و کلینیک های پیلینگ در هر شهر را در زیر مشاهده کنید:

بهترین پزشک پیلینگ تهران

بهترین مراکز پیلینگ در شهر کرج

بهترین متخصص های پیلینگ اصفهان